אַ פּלאַץ וווּ מען קען זיך אָפּשטעלן

די מאָדערנע דיגיטאַלע וועלט האָט זיך פֿאַרוואַנדלט אין אַן אייביקן פֿאָרלאָף. דאָס איז אַ סבֿיבֿה, וואָס פֿאָדערט יעדע סעקונדע דײַן אויפֿמערקונג, רעסורסן און רעזולטאַטן. אייביקע שטראָמען פֿון אינפֿאָרמאַציע, אַרבעטס־שמועסן, אַלגאָריטמען און סטאַטוס־דרוק צווינגען האַלטן אַ האַרטע דיסציפּלין, אין וועלכער עס איז נישט פֿאָרגעזען קיין פּויזע.

אַ מאַן דאַרף נישט נאָך איין סאָציאַל נעצווערק אָדער נאָך אַ טרענינג וועגן פּראָדוקטיוויטעט. ער דאַרף אַ שוץ־אָרט, וווּ מען קען זיך פּשוט אָפּשטעלן. אַ טעריטאָריע, וווּ מען פֿאָדערט פֿון אים אַבסאָלוט גאָרנישט.

דער אָפּטייל פֿון דעם מאַנוסקריפּט עפֿנט זײַן וועלט — אַ פּלאַץ, וווּ עס איז שוין נישטאָ קיין נויט צו דערגרייכן, באַווײַזן און זיגן. ער הייבט זיך אָן מיט אַ טיפֿן אויסאָטעם: פֿון דעם מאָמענט, ווען דו לאָזט איבער פֿרעמדע פֿאָדערונגען פֿאַר דער טיר און פֿאַרשטייסט, אַז דײַן אמת'ער מאַרשרוט הייבט זיך אָן פֿון דיר אַליין.