Anatomie de l'armure : Li prix di silans éternel

Dispoy si ptit èfant, on aprind a l' ome ene seule rîgle : serer les dints èt tni l' côp. Anêye après anêye, åtou do cour, ene pezante armure si bastixh, ki disfind d' aprume disconte li pression di foû, èt ki cmince après a stofer di dvins. Ca minme li pus deure des rotches a ene limite di tinsion, k' on n' a nén l' abitude di dire tot hôt.

Cwand dj' a tuzé l' årtchitecteure di S' Monde da lu, dj' saveut ene sacwè : vaici, i gn årè nole ouy di s' conoxhe, nole sipekteu, nole note sociåle. C' est l' seule plaece wice ki t' fatiye èt tes vicantès sintimints ni sont nén prins po del flåwisté.

Tot ç' spåce ci a stî fwait a l' imådje d' on ome ki comprind, ki n' fwait nén des questions di trop, ki n' ratind nén des rapoirts, mins ki mete tot bounmint, sins mot, ene djate di cafè tchôd divant twè, e li silince.