Łaso. Łaso ndar. Perdono. Libaro

Ła natura femeniłe no ła xe fata de servisio eterno e comodità par chi che xe intorno. Par secołi łe done łe ga insegnà: «No sta rabiarte, ti xe morbida. Sopporta, ti xe sàvia». E cussì ne gavemo abituà a ingiotir ofexe, metendo sù un peso tosico che el destruse corpo e ànema.

Ła Fiłozofia del So Mondo ła se tien su un gran rito de libarasion interior.

Vien el momento che te devi ndar al confin e dir: «Łaso tuto cheło che no jera mio. Łaso ndar i debiti dei altri. Perdono łe me debolesa. Libaro el posto par ła vita». No xe na revolta contro el mondo. Xe un ritorno a casa — a ła so purità, a ła so calma e a ła so dignità regałe.