نىكاھ ئىچىدىكى ئىككى يول: چىقىش يولىسىز سەۋر قىلىش ياكى يارىتىشنى ئۆگىنىش

كىشىلەر نىكاھىدا ئىلگىرىكى يېقىنلىق يوقلۇقىنى چۈشەنگەندە، ئۇلارنىڭ ئالدىدا ئىككى يول تۇرىدۇ. بىرىنچىسى — يىللارچە سەۋر قىلىش، بىر-بىرىگە يارىشىش، ئاغرىقنى مېھمانلار ئۈچۈن ئەدەپلىك كۈلۈمسىرەش ئارقىسىغا يوشۇرۇش ۋە ئۆزىنى «چىقىش يولى يوق» ياكى «بالىلار ئۈچۈن سەۋر قىلىش كېرەك» دەپ ئىشەندۈرۈش. ئەمما بىر تەرەپلىمە ئويۇن ھەرگىز ئۆينى قۇتقۇزالمايدۇ — ئۇ پەقەت ھەممىنى ئۆز ئۈستىگە ئالغان كىشىنىڭ روھىنى ئاستا-ئاستا كۆيدۈرۈپ تۈگىتىدۇ.

ئىككىنچى يول — ئۆزىدە ساختىپەزلىكنى تاشلاش ۋە ھەقىقىي ئائىلە قۇرۇشقا ئۇرۇنۇش جاسارىتىنى تېپىش: ئورتاق مەقسەتلەرنى تېپىش، ئائىلە قىممەت قاراشلىرىنى نۆلدىن باشلاپ يارىتىش ۋە ئۆزئارا ھۆرمەت ۋە قوللاش بار بولغان جانلىق ئەنئەنىلەرنى ئورنىتىش.

ئائىلە دۇنياسىنىڭ بىناكارلىقىنى يارىتىشتا، مەن كىشىلەرگە دەل مۇشۇ سەمىمىي يارىتىش پۇرسىتىنى بەرمەكچى بولدۇم. چۈنكى بىز ئوتاقنى قوغداش ماھارىتى بىلەن تۇغۇلمايمىز — ئەگەر ئىككىيلەن ئۇچرىشىشقا تەييار بولسا، بىز ھەر كۈنى ئائىلە قۇرۇشنى ئۆگىنىمىز.