ئالەم قايتا-قايتا بىرلەشتۈرىدىغانلار ھەققىدە خەت

تەقدىرنىڭ خېتى ئاجايىپ. شۇنداق بولىدۇكى، ئىككى ئادەم يوللىرى ھەقىقىي كېسىشىشتىن ئۇزۇن بۇرۇن بىر-بىرىنى تۇنجى قېتىم كۆرىدۇ. بىر ئۇزۇن نەزەردە ئېنىق بىر ئارزۇ ئوقۇلىدۇ — يېقىنلىشىش، سۆزلىشىش، ئۇچرىشىشقا تەكلىپ قىلىش. لېكىن شۇ دەقىقىدە ئۇيات ۋە تارتىنچاقلىق غەلىبە قىلىدۇ. قەدەم تاشلانمايدۇ، يوللار ئايرىلىدۇ، ئەمما بۇ نەزەرنىڭ ئەسلىمىسى نېمىشقىدۇر ئىچىدە قېلىپ قالىدۇ.

ئۇزۇن سەككىز ياكى توققۇز يىل ئۆتىدۇ. ئاندىن تۇيۇقسىز بىر ئىشىك ئېچىلىدۇ، ھايات سىلەرنى قايتا توقۇندۇرىدۇ، ۋە جىمجىتلىقتا بىر دەقىقىلىك، ئۆتكۈر تونۇش يۈز بېرىدۇ. ئىچىدىكى ھەممە نەرسە بۇنىڭ تاسادىپىيلىق ئەمەسلىكىنى قىچقىرىدۇ، ئەمما ئەمدى ئەرلىك ئەنە، قورقۇنچ ياكى باشقىلارنىڭ ئەھۋالى ئاددىي سۆزلەرنى ئاۋاز چىقىرىپ ئېيتىشقا يول قويمايدۇ: «مەن سېنى سۆيىمەن. ساڭا بولغان ھېسسىياتىم بار». ۋە يەنە — يىللارغا سوزۇلغان ئايرىلىش.

ئەمما ئالەم تاماملانغان ھېكايىلەرنى ياخشى كۆرىدۇ. بىز تۇنجى قېتىمدا تاللاشقا جۈرئەت قىلمىغاندا، ئۇ ھېسسىياتنى ئۆچۈرمەيدۇ — ئۇ بىزگە يەنە، يەنە ۋە يەنە پۇرسەت بېرىدۇ. ئۇ ۋەقەلەرنى قايتىلاپ، سىلەرنى ئاخىرى قورقۇنچنى تاشلاپ ھەقىقىي قارارىڭلارنى چىقارغىنىڭلارغا قەدەر بىر-بىرىڭلارغا ئېلىپ كېلىدۇ.