Gökyüzünü tek başına taşımaya alışmış olana mektup

Herkes senin üstesinden geleceğine alıştı. Etrafta planlar yıkılırken, yakınların korkuya kapıldığında, fırtına yönleri süpürüp götürdüğünde — herkes sana bakar. Ve sen sarsılmadan ayakta durursun, çünkü başka türlüsünü bilmezsin, çünkü içindeki onur yasası budur.

Ama ben senin ölçülülüğünün ardında saklı olanı görüyorum. İçinde fırtına koparken sakin bir yüzü korumanın ne kadar çaba istediğini ve bazen kimseye sebep açıklamadan sadece susmak istediğini biliyorum.

Burada savunmada kalmana gerek yok. Zaten her şeyi işinle ve sözünle kanıtladın. Ağır zırhını kapının girişinde çıkar. Bu Ev'de senin ölçeğine saygı duyulur, huzurun korunur ve seni olduğun gibi görürler — maskesiz, unvansız ve koşulsuz.