Ebeveynlerin asla aşmaması gereken sınır üzerine bir mektup

Evini temiz, samimi bir yürekle büyüklerine açtığın, karşılığında ise arkandan entrikalar ve gizli anlaşmalar örülmeye başlandığı andan daha korkunç bir şey yoktur. Ebeveynler tarafsızlığı unutup körü körüne oğullarının ya da kızlarının yanında, diğer eşe karşı saf tuttuklarında.

Başkasının birliğine müdahale ederken ebeveynler çoğu zaman doğru davrandıklarından emindir. Ama tüm gerçeği bilmezler ve karşılarındaki insana ne kadar yıkıcı, telafisi imkânsız bir acı verdiklerini, kendi torunlarının dünyasını paramparça ederek onların kaderlerini nasıl sakatladıklarını fark bile etmezler.

Bu mektubu, aile şerefinin yüce yasasını hatırlatmak için yazıyorum: çocuklarınızın evinde asla hâkim olmayın. Entrikalar kurmayın, bölünemez olanı bölmeyin ve onlara nasıl yaşayacaklarını öğretmeyin. Sizin vazifeniz, sizin inşa etmediğiniz şeyi yıkan bir güç değil, sessiz bir ışık ve iyi bir destek olmaktır.