Sözsüz sayfalar: Çığlık ve sessizlik hakkı

Her güçlü kadının gösterişli cephesinin ardında, kimsenin bilmediği bir oda saklıdır. Söylenmemiş acının biriktiği, kırgınlıkların gizlendiği ve kadının etrafındaki herkes için taş duvar olmaktan yorulduğu bir yer.

VIA AD ME kültüründe bir yasa vardır: burada seyirci koltukları yoktur. Burada değerlendirmeler, beğeniler ve başkalarının meraklı bakışları yoktur.

Bazen sadece susmak gerekir. Harflerin olmadığı, yalnızca senin ve bir duraksamanın olduğu yerde kalmak. Bazen de bir sesli düşünce bırakmak: kendinle baş başa içini dökmek, karanlıkta ağlamak, birikmiş öfkeyi kusmak ve bu ruh çığlığının sonsuza dek gizlilik içinde mühürlü kalacağını bilmek. Arınma kamusal alanda gerçekleşmez. Perde arkasında, kutsanmış sessizlikte gerçekleşir.