จดหมายถึงคนที่จักรวาลนำมาพบกันครั้งแล้วครั้งเล่า

โชคชะตามีลายมือที่มหัศจรรย์ บางครั้งสองคนมองเห็นกันครั้งแรกนานก่อนที่เส้นทางของพวกเขาจะตัดกันอย่างแท้จริง สายตาที่ยาวนานหนึ่งครั้ง ซึ่งเผยให้เห็นความปรารถนาอันชัดเจนที่จะเข้าไปหา เอ่ยปากพูดคุย ชวนออกเดต — ในขณะที่ทั้งคู่ยังเป็นอิสระอย่างสมบูรณ์ แต่ในวินาทีนั้น ความเขินอายและความขลาดกลัวกลับเอาชนะ ก้าวนั้นไม่ถูกก้าวออกไป เส้นทางแยกจากกัน แต่ความทรงจำเกี่ยวกับสายตานั้นกลับยังคงอยู่ภายในอย่างน่าประหลาด

แปดหรือเก้าปีอันยาวนานผ่านไป และทันใดนั้นประตูก็เปิดออก ชีวิตนำคุณมาปะทะกันอีกครั้ง และในความเงียบงันก็เกิดการรับรู้ที่ฉับพลันและคมกริบ ทุกสิ่งภายในกรีดร้องว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่บัดนี้ความหยิ่งทะนงแบบชาย ความกลัว หรือสถานการณ์ของผู้อื่นกลับไม่ยอมให้เอ่ยคำง่าย ๆ ออกมาดัง ๆ ว่า «ฉันรักเธอ ฉันมีความรู้สึกต่อเธอ» และอีกครั้ง — การพรากจากกันเป็นเวลาหลายปี

แต่จักรวาลรักเรื่องราวที่สมบูรณ์ เมื่อเรากล้าไม่พอที่จะเลือกในครั้งแรก มันไม่ลบความรู้สึกนั้นทิ้ง — มันมอบโอกาสให้เราอีกครั้ง และอีกครั้ง และอีกครั้ง มันจะย้ำเหตุการณ์ซ้ำแล้วนำคุณมาพบกันจนกว่าคุณจะสลัดความกลัวทิ้งไปและตัดสินใจอย่างแท้จริงในที่สุด