Оҳанги шифо: Чӣ гуна худро аз зарраҳо аз нав ҷамъ кардан мумкин аст

Бозгашт ба худ бо як шилпи ангушт рӯй намедиҳад. Ин раванди нозук, оҳиста ва заргарӣ аст, ки сабр ва эҳтиёткорӣ талаб мекунад.

Лозим нест, ки рекорд гузоред. Лозим нест, ки ба касе исбот кунӣ, ки гӯё «травмаҳоро кор кардаӣ» ё «ба сатҳи нав баромадаӣ». Дар ин ҷо бори аввал пас аз солҳои тӯлонӣ метавонӣ умуман ҳеҷ чизро ҳал накунӣ.

Танҳо чой дам кун. Ба осмони шафоқ аз тиреза нигоҳ кун. Хомӯшии байни зарбаҳои дилро гӯш кун. Бигзор фазои атрофат туро дар оғӯш гирад ва ҳимоя кунад. Ту дар хона ҳастӣ. Ҷаҳони ту пойдор монд. Ва акнун он танҳо ба ту тааллуқ дорад.