Dy rrugë brenda martesës: Të durosh pa rrugëdalje ose të mësosh të krijosh

Kur njerëzit kuptojnë se në martesën e tyre nuk ka më afërsi si më parë, përballen me dy rrugë. E para — të durojnë me vite, të kënaqin njëri-tjetrin, të fshehin dhimbjen pas buzëqeshjeve të sjellshme për mysafirët dhe të bindin veten se "nuk ka rrugëdalje" ose se duhet "të durosh për hir të fëmijëve". Por loja në një portë të vetme nuk e shpëton kurrë shtëpinë — ajo vetëm sa e djeg ngadalë shpirtin e atij që mban gjithçka mbi supe.

Rruga e dytë — të gjesh në vetvete guximin për të hequr dorë nga shtirja dhe për të provuar të ndërtosh vërtet një familje: të gjesh qëllime të përbashkëta, të krijosh nga e para vlerat e familjes tënde dhe të vendosësh tradita të gjalla, në të cilat ka respekt dhe mbështetje reciproke.

Duke krijuar arkitekturën e Botës së Familjes, doja t'u jepja njerëzve pikërisht këtë shans për krijim të ndershëm. Sepse ne nuk lindim me aftësinë për të ruajtur vatrën — ne mësojmë ta krijojmë familjen çdo ditë, nëse të dy janë gati të ecin drejt njëri-tjetrit.