Dovdameahttun válljema ladni: Manin gii beassá bearehaga bearrašii

Man dávjá olbmot ráhkadit bearraša hállanbeaivvi mielde — nuorran, go eai ain dieđe iežaset, ii ge dan olbmo, gii lea bálddas. Measta hupmagoahtimin iežaset duohtalaš háliidusaide, árvvuide ja dárbbuide, sii dahket dovddameahttun lávkki, ja de jagiid mielde maksit dán hállanbeaivvi siste náitalašvuođas.

Dasgo jos vuođđu lea bidjon jo dalle, go guokte ledje oktavuođas — go sii oahppan guldalit iežaset dovdomiid ja dovdan nubbi nuppi mátkki álggus — lea hukset nanu bearraša hui álkit. Dán ruovttus juohkehaš dovká rájis váldoášši: dás mun lean suodjaluvvon. Muhto go vuođđu ii leat, bearrašeallin šaddá lossa geahččaleapmin.

Bearbmavuohta lea ráhkaduvvon bissehit viehkama geađggis geađgái. Dat lea guovlu, gos ii speallat "minttolaš bearaš" almmolaččat, go siste lea hája, muhto čájehit njuolgga ja diđolaččat hukset sin oktasaš máilmmi.