Čujuhus dan birra, geaid Vilgesvuohta čoahkkáigoađđá oktii fas ja fas

Lágideamis lea imašlaš čállin. Sáhttá dáhpáhuhtit nu, ahte guokte vuosttaš geahččala nubbi nuppi guhkkin ovdal, go sin bálggit risttahit oktii duođas. Okta guhkes geahčastat, mas oidno čielga sávaldat boahtit lusa, hupmat, bovdet deaivvadeapmái — go ain goappašagat lehpet oalle friddjat. Muhto dan sekunddas heađut ja garra jienastus vuittet. Lávki ii leat váldojuvvon, bálggit earrujit, muhto muitu dán geahčastagas orru sis.

Manjá guhkes gávcci dahje ovcci jagi. Ja fáhkka rahppo uksa, eallin duvdá din oktii fas, ja jaskkisvuođas dáhpáhuhtá dakkavide, čuohcci dovddastus. Buot sis čuojaha, ahte dát ii leat soahti, muhto dál dievva ego, balus dahje eará diliid geažil ii sáhte dadjat albma sániid: «Mun ráhkistan du. Mus leat dovddut du guvlui». Ja fas — earru jagiid.

Muhto Vilgesvuohta ráhkista loahpahuvvon muitalusaid. Go mii eat duostta válljet vuosttaš hávi, dat ii sihkko dovdu — dat addá midjiide vejolašvuođa fas, ja fas, ja fas. Dat geardduha dáhpáhusaid ja doalvu din oktii gitta dassážii, go finálas heitibeaset balus ja váldibeaset duođalaš mearrádusa.