خط لڪيل ان لاءِ جيڪو آسمان اڪيلي سنڀالڻ جو عادي هجي

سڀني کي عادي ٿي ويو آهي ته تون سنڀالي وٺندين. جڏهن چوڌاري رٿون ڊهي پون ٿيون، جڏهن پيارن کي ڊپ لڳي ٿو، جڏهن طوفان نشانن کي پٽي وڃي ٿو — سڀ تنهنجي طرف ڏسن ٿا. ۽ تون اڏول بيهي رهين ٿو، ڇاڪاڻ ته ٻي صورت ۾ اچي ئي نه ٿو سگهين، ڇاڪاڻ ته اهو تنهنجو اندروني ضابطهء غيرت آهي.

پر مان اهو ڏسان ٿو جيڪو تنهنجي ضبط جي پردي پويان لڪل آهي. مان ڄاڻان ٿو ته پرسڪون چهرو برقرار رکڻ ۾ ڪيتري محنت لڳي ٿي، جڏهن اندر ۾ طوفان مچل رهيو هجي، ۽ ڪيئن ڪڏهن ڪڏهن ماٺ ڪري وڃڻ جو دل چوي ٿو، ڪنهن کي به سبب ٻڌائڻ کان سواءِ.

هتي توکي دفاع جي ضرورت ناهي. تون پنهنجي ڪم ۽ پنهنجي لفظ سان سڀ ڪجهه ثابت ڪري چڪو آهين. دروازي تي ڳري زراه کي لاٿو ڇڏ. هن گهر ۾ تنهنجي وڏائي جو احترام آهي، تنهنجي سڪون جي حفاظت ٿئي ٿي ۽ توکي سچو ڏسن ٿا — بغير نقابن، بغير عهدن ۽ بغير شرطن جي.