بنا لفظن جا صفحا: رڙ ۽ خاموشي جو حق

هر مضبوط عورت جي شاندار چهري جي پويان هميشه هڪ اهڙو ڪمرو لڪل هوندو آهي، جنهن بابت ڪو به نه ڄاڻندو آهي. اهو هنڌ جتي اڻ چيل سور گڏ ٿيندو آهي، جتي رنجشون لڪيون رهنديون آهن ۽ جتي عورت سڀني لاءِ پٿر جي ديوار ٿي رهڻ کان ٿڪجي پوندي آهي.

VIA AD ME جي ثقافت ۾ هڪ قانون آهي: هتي ڪو تماشائي گهر ناهي. هتي ڪا پرک، ڪا لائيڪ ۽ ڪا ٻي جي تجسس ڀري نظر ناهي.

ڪڏهن ڪڏهن ماٺ ڪرڻ ئي ضروري هوندو آهي. اتي رهڻ جتي اکر ناهن، رڳو تون آهين ۽ هڪ وقفو. ۽ ڪڏهن ڪڏهن — هڪ آوازي خيال ڇڏڻ: پاڻ سان اڪيلائي ۾ دل جي ڳالھ چئي ڇڏڻ، اونداهي ۾ روئي ڇڏڻ، گڏ ٿيل ڪاوڙ ٻاهر ڪڍي ڇڏڻ ۽ اهو ڄاڻڻ ته دل جو هي رڙ هميشه لاءِ ڳجهي ۾ بند رهندو. پاڪيزگي عوام جي سامهون ناهي ٿيندي. اها پردي جي پويان، مبارڪ خاموشي ۾ ٿيندي آهي.