Lettera subra sa puridade de su còdighe, cando su coro incontrada a «Cussu Giustu» tropu tardu

No b'at cosa prus dolorosa de su momentu cando bives in unu matrimòniu inconscidu, pendende dae unu filu, sufrende a sa fine de sas fortzas — e a subitu in sa via tua cumparit una persone, e cun totu s'anima cumprendes: est issu cussu giustu. Custa est una pròa in ue si verìficat totu sa profundidade de s'onore umanu.

Calicunu in custu segundu si rendet a sa debilesa, andat a s'ingannu e a su tradimentu, profanende siat sa domo sua de como siat su sentidu nou e lughente. Su risultadu de custu passu est semper terribile: persones chi una bia ant partziu su matessi letu, si rumpent s'unu cun s'àteru su coro e diventant inimigos sena piedade, prontos a iscarrasare s'unu cun s'àteru, e in mesu a issos sufrint sos fìgios.

Ma biat un'àtera via — sa via de su còdighe morale internu, cando non podes permìtere a tue matessi de fàghere unu passu in relatzione noas a traessu de sa farsidade, mancari su coro doluet meda. Tue seletziones sa puridade e torras a como. E tando sa vida torrat a ispartire·bos in ribas diferentes — fintzas a cando ambos non creschedes e non diventeides beramente lìberos. A bias, a pustis de unu dolore gasi, sa persone si serrat in sese tantu in fundu chi timet de proare torra. E a bias sa sorte, a pustis de aer isetadu s'ora de puridade e libertade, torrat a giùnghere duas ànimas creschidas — giai chene umbra e chene impedimentos.