स्वार्थस्य स्वक्षेत्रम्: यदा बालाः वृद्धाः भवन्ति तदा जीवनं किमर्थं पूर्णं भवति

किमर्थं पितरौ एवं बहुशः युवकानां कार्येषु प्रविशतः? यतः तौ स्वयमेव शून्ये एकाकिनौ भवितुं बिभीतः। सुवर्णजगतः पृष्ठतः इदं कार्यम् अस्ति यत् तां नीरवतां उच्चेन उदात्तेन च विषयेण पूरयेत्।

अस्याः अन्तरिक्षस्य अन्तः वयं स्निग्धान् स्मृतिसभागृहान्, जीवनस्मृतिग्रन्थान्, शान्तात्मज्ञानाय स्नेहपूर्णाय आत्मचिन्तनाय च मार्गान् निर्मितवन्तः। अत्र परिपक्ववयस्कः जनः स्वजीवनस्य इतिहासं संग्रहीतुं, स्वमार्गं विचारयितुं, गम्भीरं संगीतं श्रोतुं, स्वस्मिन् प्रतिदिने आनन्दं च लब्धुं शक्नोति।

यदा पितरौ स्वकीयं समृद्धं आन्तरिकं जगत् प्राप्नुतः, तदा तयोः सन्तानानां नियन्त्रणस्य आवश्यकता नश्यति। आग्रहस्य स्थाने शान्ता आत्मनिर्भरता आगच्छति।