Duas extremitads da la madirezza: tranter il far il zuntin e l'intervenziun destructiva

Cun observar las relaziuns tranter las generaziuns, hai jau savens vis la medema drama: cura che ils geniturs n'han betg in agen punct da sustegn, els crodan inevitablamain en ina da duas extremitads. Intgins cumenzan a far il zuntin davant ils uffants, a temair da dir in pled memia e da giugar ruls estras — sulettamain per betg sa perder, sulettamain per che ins als mussia almain ina stizla d'attenziun.

Auters tschernan la via cuntraria, anc pli privlusa — els daventan memia activs en la vita da la giuvna famiglia. Senza enconuscher ni las circumstanzas realas ni quai che succeda propi tranter dus cors, els irrompan cun lur cussegls, lur giudicadis e lur urdens.

Cun creava l'architectura dal Mund d'Or, jau vuleva dar a la generaziun pli veglia la pussaivladad da sentir danovamain lur atgna basa interiura e da percepir che ellas pon e duessan viver lur atgna vita. Quest è in spazi serrà dal senn, nua che l'uman na sto betg pli far il servil per survegnir attenziun, ni sa confermar tras in'intervenziun en la famiglia da ses uffants.