Un mond ch'a ancamin-a con na pàusa

Internet na vira a l'avìa promëttù ëd unì la gent, ma nopà a l'é trasformasse ant la piassa pì stufa e pì rabelosa dël pianeta. Un leu anté che mincadun, minca second, a veul tòa atension, a t'ampon ëd criteri e a valuta la vita dj'àutri travers dë scherm frèid.

Na fomna a l'ha pì nen da manca d'un'àutra vetrin-a për vardé la felicità dj'àutri. A l'ha da manca d'un santuari për vardé finalment andrinta ëd chila.

Chest Dnevnik a taca nen cun l'inizzi e nen cun un manifest. A taca cun na pausa. Dal moment che it sarre la pòrta dan denant a j'infinii «it deves» e it reste ant ël silensi pi complet. Ël prologh a serv nen për dëspiegassion — a serv për fé un prim respir onest e për visesse che tò mond ver a taca da ti midema.