I lasso. I lasso andé. I përdon-o. I libero

La natura feminin-a a l'é nen tëssùa d'un servissi etern e dla comodità për j'àutri. Për sécoj a l'han mostrà a le fomne: «Nen esse anrabià, it ses mòla. Sopòrta, it ses sàvia». E i l'oma pijà l'abitudin d'angorgé j'ofèise, an bëstand un càrich tòssich ch'a dësbléa ël còrp e l'ànima.

La filosofìa ëd Sò Mond as ten a un grand ritual ëd liberassion interior.

A riva ël moment che a venta avzinesse a la ligna e dì: «I lasso tut lòn ch'a l'era nen mè. I lasso andé ij débit dj'àutri. I përdon-o mie debolësse. I libero ël pòst për la vita». Sòn a l'é nen na ribellion contra ël mond. A l'é un ritorn a ca — a soa purëssa, soa calma e soa dignità regal.