Na lettra a chi l'é costumà a tnì ël cel da sol

Tuti a son costumà che ti it jë stago. Quand d'antorn ij proget a crovo, quand ij parent a l'han por, quand la tempesta a spòrta via ij pont ëd rifariment — tuti a vardo ti. E ti it reste frem, përchè it sas nen fé divers, përchè col-lì a l'é tò còdes d'onor interior.

Ma mi i vëddo lòn ch'a l'é stërmà daré 'd toa contenëssa. I sai lòn ch'a costo tnì na facia calma quand andrinta a bufa la tempesta, e coma che a ven vòja ëd tasi, sensa spieghé a gnun ël përchè.

Ambelessì it l'has nen da tnì la difèisa. It l'has già dimostrà tut con tò travaj e con toe paròle. Gavte la corassa pesanta a l'intrada. An costa Ca a rispeto toa dimension, a goerno tò arpòs e a vëddo ti vera — sensa masche, sensa qualìfiche e sensa condission.