La fragilità dël prim pass: Quand i seve ancora nen na famija, ma già pì che doi

Esser na cobia a l'é lë stat pì tëner e a l'istess temp ël pì malàndar antra n'òm e na fomna. I seve ancora nen marià, i seve ancora nen na famija. I steve mach an sla seuja l'un ëd l'àutr: quand as sërca con j'euj con sincerità, quand con tut ël cheur as veul esse davzin e andé ancontra a l'àutr, ma andrinta as strenz la tëmma — la tëmma ëd ofende sensa vorèj, ëd rompe soa pas o d'esse arfudà.

Propi an costa transission fin-a, la nen dita e l'orgheuj a fan ël pì grand tradiment — a fan sté ciuto la gent. Për la tëmma ëd fé 'l prim pass e d'ammëtte lòn ch'a-i é ant l'ànima, la gent a perd ëd temp pressios ch'as peul nen avèj andré.

Ël Mond ëd le Cobie a ancamin-a con l'onestà dnans a sè e dnans a j'àutri. Sto spassi a l'é creà për coj ch'a veulo costruì n'union për tuta la vita — e donca a son pront prima ëd tut a scoté sò cheur, ij sò sentiment sincer e a chito ëd stërméje daré dël silensi.