Na litra an sël ch'a fa che l'Univers a buta ansema torna e torna

Ël destin a l'ha na scritura dròla. A càpita che doi as vëddo për la prima vira motobin prima che soe strade as campo ansema për da bon. Në sguard longh, anté ch'as les na veuja ciàira d'avzinesse, ëd parlé, d'anvité a na surtìa — antramentre ch'i seve tuti doi ancora dël tut lìber. Ma an col second la gena e la timidità a vagno. Ël pass a l'é pa fàit, le strade as separo, ma la memòria dë col sguard për cheicòsa a resta andrinta.

A passo eut o neuv agn longh. E tut ant un moment na pòrta as deurb, la vita av campa torna ansema, e ant ël silensi a-i riva n'arconossiment istantani e përfond. Tut andrinta a crij ch'a l'é pa na casualità, ma adess l'ego mascolin, la por o j'ocasion dj'àutri a lasso pa dì a vos àuta le paròle sempie: «I të veuj bin. I l'hai ëd sentiment për ti». E torna — na separassion për dj'agn.

Ma l'Univers a-j piaso le stòrie compìe. Quand i n'ancaloma pa a fé në sernia për la prima vira, chiel a scancela pa ël sentiment — a në dà n'ocasion torna, e torna, e torna. A arpetrà j'event e av portrà j'un vers j'àutri fin tant che i lassëreve finalment la por e i pijëreve vòstra decision vera.