Rytm uzdrowienia: Jak na nowo zebrać siebie z okruchów

Powrót do siebie nie dokonuje się za jednym pstryknięciem palców. To subtelny, powolny, jubilerski proces, wymagający cierpliwości i czułości.

Nie musisz bić rekordów. Nie musisz nikomu udowadniać, że „przepracowałaś traumy” albo „weszłaś na nowy poziom”. Tutaj, po raz pierwszy od wielu lat, możesz w ogóle niczego nie rozstrzygać.

Po prostu zaparz herbatę. Spójrz przez okno na zachodzące niebo. Posłuchaj ciszy między uderzeniami serca. Pozwól otaczającej cię przestrzeni objąć się i ochronić. Jesteś w domu. Twój świat się ostał. A teraz należy tylko do ciebie.