List do tej, której nikt nie zapytał

Pośród całego ogłuszającego zgiełku cywilizacji istnieje jedna przerażająca, lodowata pustka: nikt i nigdy nie zapytał cię — a czego pragniesz ty?

Nikt nie interesuje się, o czym milczysz przed snem. Nikt nie pyta, czy chcesz teraz biec naprzód, czy życiowo potrzebujesz zwinąć się w kłębek i po prostu pospać. Nieustannie dyktują ci, co powinnaś robić, ale nikt nie zadaje elementarnego, najskrytszego pytania: „A jak się teraz czujesz, droga?”.

Ten list to przypomnienie: nie musisz zasługiwać na prawo do oddychania. Twoje łzy są normalne. Twoje zmęczenie jest święte. Twój gniew ma prawo wydostać się na zewnątrz. Pozwól sobie być nie idealną, lecz żywą.