List do tego, kto przywykł dźwigać niebo w pojedynkę

Wszyscy przywykli, że sobie poradzisz. Gdy wokół walą się plany, gdy bliskim jest straszno, gdy sztorm zmiata punkty odniesienia — wszyscy patrzą na ciebie. A ty stoisz niewzruszenie, bo inaczej nie umiesz, bo taki jest twój wewnętrzny kodeks honoru.

Lecz ja widzę to, co skryte za twoją powściągliwością. Wiem, ile wysiłku kosztuje zachowanie spokojnego oblicza, gdy wewnątrz szaleje burza, i jak czasem chce się po prostu zamilknąć, nie tłumacząc nikomu powodów.

Tutaj nie musisz trzymać obrony. Już wszystko udowodniłeś swoim czynem i swoim słowem. Zdejmij ciężką zbroję u wejścia. W tym Domu szanuje się twoją skalę, chroni twój spokój i widzi ciebie prawdziwego — bez masek, bez stanowisk i bez warunków.