Dwie drogi w małżeństwie: znosić bez wyjścia albo uczyć się tworzyć

Gdy ludzie rozumieją, że w ich małżeństwie nie ma już dawnej bliskości, stają przed nimi dwie drogi. Pierwsza — latami znosić, dogadzać sobie nawzajem, ukrywać ból za uprzejmymi uśmiechami dla gości i wmawiać sobie, że „nie ma wyjścia” albo że trzeba „znosić dla dobra dzieci”. Lecz gra do jednej bramki nigdy nie ratuje domu — jedynie powoli wypala duszę tego, kto dźwiga wszystko na sobie.

Druga droga — odnaleźć w sobie odwagę, by przestać udawać i spróbować naprawdę zbudować rodzinę: znaleźć wspólne cele, od zera stworzyć własne wartości rodzinne i założyć żywe tradycje, w których jest wzajemny szacunek i wsparcie.

Tworząc architekturę Świata Rodziny, chciałam dać ludziom właśnie tę szansę na uczciwe współtworzenie. Bo nie rodzimy się z umiejętnością strzeżenia ogniska domowego — uczymy się tworzyć rodzinę każdego dnia, jeśli oboje jesteśmy gotowi wyjść sobie naprzeciw.