ਉਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟੀ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਸੰਭਾਲਣ ਦਾ ਆਦੀ ਹੈ

ਸਾਰੇ ਆਦੀ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਕਿ ਤੂੰ ਸੰਭਾਲ ਲਵੇਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਢਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਅਪਣਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੂਫ਼ਾਨ ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ — ਸਾਰੇ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਤੂੰ ਅਡੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤੇਰਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ।

ਪਰ ਮੈਂ ਉਹ ਵੇਖਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਸੰਜਮਤਾ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿਹਰਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਿੰਨੀ ਮਿਹਨਤ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅੰਦਰ ਤੂਫ਼ਾਨ ਉੱਠ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਕਿਵੇਂ ਸਿਰਫ਼ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਦੱਸੇ ਬਿਨਾਂ।

ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾਅ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ ’ਤੇ ਭਾਰੀ ਕਵਚ ਲਾਹ ਦੇ। ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਕੱਦ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਸੁੱਖ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਬਿਨਾਂ ਨਕਾਬ, ਬਿਨਾਂ ਅਹੁਦਿਆਂ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਰਤਾਂ।