Letra sus la frontièra que los parents jamai devon passar

I a pas res de mai esglasiant que lo moment ont dubrís las pòrtas de ton ostal als ancians amb un còr pur e sincèr, e que, en responsa, se meton a tramar complòts e conjuracions darrèr ton esquina. Quand los parents oblidan la neutralitat e prenon cegament lo partit de lor filh o de lor filha contra l'autre conjunt.

En s'immiscissent dins l'union d'autrui, los parents son sovent convencuts de far plan. Mas sabon pas tota la vertat e comprenon pas quitament quina dolor abatenta e irreparabla infligisson a l'autre, ni cossí estropian lo destin de lors pròpris felenins, estrifant lor mond en tròces.

Escrigui aquesta letra coma un remembre de la lei superiora de l'onor familiala: jamai vendretz jutges dins l'ostal de vòstres enfants. Bastissètz pas d'intrigas, partejatz pas çò qu'es indivisible e ensenhatz pas a eles coma viure. Vòstra vocacion es d'èsser una lutz suava e un sosten brave, pas una fòrça que destrusís çò que foguèt pas bastit per vos.