EXCAVATIO

De eerste etappe is archeologie van het geheugen. Je daalt af — daar waar die versie van jou is gebleven, die je onder lagen van verwachtingen, eisen van anderen en 'juiste' beslissingen hebt begraven.

Hier vind je vergeten herinneringen — momenten waarop je jezelf was. Toen je schilderde omdat je dat wilde. Toen je in de douche zong zonder schaamte. Toen je rende niet voor het resultaat, maar voor de wind.

Je herinnert je hoe je wilde doen wat je echt leuk vond — maar iemand zei 'dat is niet serieus', 'daar kun je niet van leven', 'wees realistisch'. En je luisterde. En je verstopte jezelf.