Een wereld die begint met een pauze

Het internet beloofde ooit mensen te verenigen, maar veranderde in het benauwdste en luidruchtigste plein op aarde. Een plek waar iedereen elke seconde je aandacht opeist, normen opdringt en andermans leven beoordeelt door koude schermen.

Een vrouw heeft geen nieuwe etalage meer nodig om naar andermans geluk te kijken. Ze heeft een heiligdom nodig om eindelijk naar binnen te kijken.

Dit Dagboek begint niet met een start en niet met een manifest. Het begint met een pauze. Op het moment dat je de deur sluit voor het eindeloze 'je moet' en in absolute stilte achterblijft. Het proloog is niet bedoeld voor verklaringen — het is bedoeld om een eerlijke eerste ademteug te nemen en je te herinneren dat jouw ware wereld bij jezelf begint.