Anatomie van het pantser: de prijs van eeuwige zelfbeheersing

Van kinds af aan leert een man één regel: de tanden op elkaar en de klappen opvangen. Jaar na jaar groeit rond het hart een zwaar pantser, dat eerst beschermt tegen druk van buitenaf en daarna van binnenuit begint te wurgen. Want zelfs de stevigste rots kent een grens aan spanning waarover men niet hardop pleegt te spreken.

Toen ik de architectuur van HIS WORLD ontwierp, wist ik één ding: hier zullen geen vreemde ogen zijn, geen toeschouwers en geen sociale beoordeling. Dit is de enige plek waar jouw vermoeidheid en jouw levende gevoelens niet als zwakte worden gezien.

Deze hele ruimte is geschapen naar het beeld van een begripvol mens, die geen overbodige vragen stelt, geen verantwoording verwacht, maar je in stilte simpelweg een kop hete koffie voorzet.