Een brief over de grens die ouders nooit mogen overschrijden

Er is niets angstaanjagender dan het moment waarop je met een zuiver, oprecht hart de deuren van je huis opent voor je ouders, en er in ruil daarvoor achter je rug intriges en samenzweringen beginnen te smeden. Wanneer ouders het neutraliteit vergeten en blind de kant van hun zoon of hun dochter kiezen tegen de andere echtgenoot.

Wanneer ouders zich mengen in de verbintenis van een ander, zijn zij er vaak van overtuigd dat zij juist handelen. Maar zij kennen niet de hele waarheid en beseffen niet eens welke verwoestende, onherstelbare pijn zij een ander mens toebrengen en hoe zij de levens van hun eigen kleinkinderen verminken, door hun wereld in stukken te scheuren.

Ik schrijf deze brief als een herinnering aan de hoogste wet van de familiale eer: word nooit rechter in het huis van je kinderen. Span geen intriges, verdeel niet wat ondeelbaar is en leer hen niet hoe zij moeten leven. Uw roeping is een zacht licht en een goede steun te zijn, niet een kracht die afbreekt wat niet door u is opgebouwd.