Twee wegen binnen het huwelijk: verdragen zonder uitweg of leren scheppen

Wanneer mensen beseffen dat er in hun huwelijk geen vroegere nabijheid meer is, staan er twee wegen voor hen. De eerste — jarenlang verdragen, elkaar behagen, de pijn verbergen achter beleefde glimlachen voor de gasten en zichzelf wijsmaken dat "er geen uitweg is" of dat men "omwille van de kinderen moet verdragen". Maar het spel in één doel redt het huis nooit — het verschroeit slechts langzaam de ziel van degene die alles op zich neemt.

De tweede weg — de moed vinden in zichzelf om op te houden met veinzen en te proberen werkelijk een gezin op te bouwen: gemeenschappelijke doelen vinden, van nul af aan eigen familiewaarden scheppen en levende tradities leggen waarin wederzijds respect en steun leven.

Bij het vormgeven van de architectuur van de Wereld van het Gezin wilde ik mensen juist deze kans geven op een eerlijk scheppen. Want we worden niet geboren met de kunst om de haard te bewaren — we leren elke dag een gezin te vormen, als beiden bereid zijn elkaar tegemoet te komen.