De kwetsbaarheid van de eerste stap: Wanneer je nog geen familie bent, maar al meer dan twee

Een paar zijn is de meest tedere en tegelijk de meest wankele toestand tussen een man en een vrouw. Je bent nog niet getrouwd, je bent nog geen familie. Je staat nog maar op elkaars drempel: wanneer je oprecht iemand met je ogen zoekt, wanneer je met heel je ziel nabij wilt zijn en hem tegemoet wilt gaan, maar vanbinnen krimpt de angst samen — de angst om onbedoeld te kwetsen, zijn rust te verstoren of afgewezen te worden.

Juist op deze tere overgang plegen het onuitgesprokene en de trots hun grootste verraad — zij laten mensen zwijgen. Uit vrees de eerste stap te zetten en te bekennen wat er in de ziel omgaat, verliezen mensen kostbare tijd, die onmogelijk terug te halen is.

De Wereld van Paren begint met eerlijkheid tegenover jezelf en de ander. Deze ruimte is gecreëerd voor wie een verbintenis voor het leven wil opbouwen — en dus bereid is allereerst zijn eigen hart te horen, zijn oprechte gevoelens, en ze niet langer achter stilte te verbergen.