चिठी — ती मानिसहरूको बारेमा, जसलाई ब्रह्माण्डले फेरि र फेरि भेटाइरहन्छ

भाग्यको लेखाइ अनौठो हुन्छ। कहिलेकाहीँ दुई जनाले एकअर्कालाई आफ्ना बाटाहरू साँच्चै भेट्नुभन्दा धेरै अघि पहिलो पटक देख्छन्। एउटा लामो नजर, जसमा नजिक आउने, बोल्ने, डेटमा बोलाउने स्पष्ट इच्छा पढिन्छ — जब तिमी दुवै अझै पूर्ण रूपमा स्वतन्त्र छौ। तर त्यो क्षणमा लज्जा र संकोचले जित्छ। पाइला चालिएन, बाटाहरू अलग भए, तर त्यो नजरको सम्झना किन हो कुन्न भित्रै रहिरहन्छ।

लामो आठ वा नौ वर्ष बित्छन्। र अचानक एउटा ढोका खुल्छ, जीवनले तिमीहरूलाई फेरि भेटाउँछ, र मौनतामा एक क्षणिक, भेदी चिनाजानी हुन्छ। भित्र सबै चिच्याउँछ कि यो संयोग होइन, तर अब पुरुषको अहंकार, डर वा अरूका परिस्थितिहरूले सरल शब्दहरू बोल्न दिँदैनन्: «म तिमीलाई माया गर्छु। तिम्रप्रति मेरो भावना छ।» र फेरि — वर्षौंको बिछोड।

तर ब्रह्माण्डलाई पूरा भएका कथाहरू मन पर्छ। जब हामी पहिलो पटक निर्णय गर्न हिचकिचाउँछौं, उसले भावनालाई मेटाउँदैन — उसले हामीलाई फेरि, र फेरि, र फेरि अवसर दिन्छ। उसले घटनाहरू दोहोर्याइरहनेछ र तिमीहरूलाई एकअर्काकहाँ ल्याइरहनेछ — जबसम्म तिमीहरूले अन्ततः डर त्यागेर आफ्नो साँचो निर्णय गर्दैनौ।