शब्दविहीन पृष्ठहरू: चिच्याउने र चुप लाग्ने अधिकार

कुनै पनि बलियो नारीको भव्य मुहार पछाडि सधैं एउटा यस्तो कोठा लुकेको हुन्छ, जसबारे कसैलाई थाहा हुँदैन। त्यो ठाउँ, जहाँ भन्न नसकेको पीडा जम्मा हुन्छ, जहाँ आघात लुक्छन्, र जहाँ नारी वरिपरिका सबैका लागि ढुङ्गाको पर्खाल बनिरहन थक्छिन्।

VIA AD ME को संस्कृतिमा एउटा नियम छ: यहाँ दर्शकगृह हुँदैन। यहाँ मूल्याङ्कन हुँदैन, लाइक हुँदैन, र अरूका जिज्ञासु आँखा हुँदैनन्।

कहिलेकाहीं चुपचाप बस्नु पर्छ। त्यहाँ बस्नु, जहाँ अक्षर हुँदैनन्, केवल तिमी र एउटा विराम हुन्छ। र कहिलेकाहीं — एउटा स्वर-विचार छोड्नु: आफैसँग एक्लै मनको कुरा भन्नु, अँध्यारोमा रुनु, जम्मा भएको रिस पोख्नु, र यो आत्माको चित्कार सधैंका लागि गोप्यतामा सिलबन्द रहनेछ भनी जान्नु। शुद्धीकरण सार्वजनिक रूपमा हुँदैन। त्यो पर्दाभित्र, आशीर्वादित नीरवतामा हुन्छ।