'O munno ca accumincia cu na pausa

Internet n'ata vota prumetteva 'e unì 'e perzone, ma 'nvece s'è turnato 'a chiazza cchiù suffucante e rummurusa d' 'o pianeta. Nu posto addò ogne perzona ogne secunno addimanna 'a attenzione toja, te 'mpone standard e giudeca 'e vite 'e ll'ate p' 'e schermi fridde.

'A femmena nun tene cchiù abbesògna 'e n'ata vetrina pe' guardà 'a felicità 'e ll'ate. Tene abbesògna 'e nu santuario pe' se guardà finalmente 'ncoppa a se stessa.

Chesto Diario nun commenza cu 'na partenza e manco cu 'nu manifeste. Commenza cu 'na pausa. Ddo momento ca tu chiude 'a porta nnanz'a 'e mille «tu hê 'a fà», e rummane dint'a 'o silenzio assoluto. 'O Prologo nun serve pe' spiegà — serve pe' fà 'o primmo respiro onesto e pe' arricurdà ca 'o munno vero tujo commenza 'a te stessa.