'A fragilità d''o primmo passo: Quanno nun site ancora famiglia, ma già cchiù 'e dduje

Essere cuppia è 'o stato cchiù tenneriello e 'nzieme cchiù malefidato 'e ll'ommo e 'a femmena. Nun site ancora spusate, nun site ancora famiglia. State sulamente 'ncopp''a soglia 'e ll'uno 'e ll'ato: quanno cerca sincere l'ommo cu ll'uocchie, quanno cu tutta l'anema vuò stà vicino e jì 'ncontro a isso, ma 'ncuorpo se stringe 'a paura — 'a paura 'e l'offendere senza vulè, 'e rumpere 'a pace soja o 'e essere refiutato.

Proprio 'ncopp''a chesta transizione sottile 'a cosa nun ditta e ll'orgoglio fanno 'o cchiù gruosso tradimento — fanno stà zitto 'e perzone. Pe 'a paura 'e fà 'o primmo passo e 'e cunfessà chello ca se move 'int''a l'anema, 'e perzone perdono tiempo prezzioso ca nun se pò turnà a piglià.

'O Munno d''e Cuppie accumincia cu ll'onestà 'nnanze a te stesso e a ll'ato. È nu spazio criato pe chille ca vogliono fravecà n'unione pe tutta 'a vita — e dunque, primma 'e tutto, so' pronte a sentì 'o core lloro, 'e sentì lloro sincere e smettere 'e fà ascònne d'arrè 'o silenzio.