Anatomia 'e nun dicere: Pecché nun s'ha da pavura 'e nun essere capito

Pecché 'a ggente tene tanta pavura 'e parlà pe primma e dicere 'n faccia 'e ssentimente lloro, chello ca lle tene caro e chello ca lle fa male? Pecché ognuno tene 'n miezo 'o stesso muro 'nteriore: «E si nun me capisceno? E si nun accettano 'a franchezza mia?».

Ma 'a verità 'e 'e relaziune è meravigliosamente semprice e misericordiosa: si tu apri ll'anema e 'a perzona nun te sente e nun te capisce — vò dicere ca semprice nun è 'a perzona toja. E è assaje meglio 'o ssapé mo e lassarlo cu 'a pace, ca campà anne appriesso 'int' 'e non dicere, cu 'a pavura 'e dicere 'na parola 'e troppo. E si 'nnanze a te ce sta overamente 'a perzona toja — sentarrà pure 'o susurro tujo.

Quanno steva crianno ll'architettura d' 'o Munno 'e 'e Pariglie, vulevo dà 'a dduje 'nu territorio 'e franchezza assoluta. 'Nu posto addó 'mparate a parlà senza maschere e senza pavura, a canoscerev' overamente e a 'mparà l'uno 'a ll'ato quaccosa 'e nuovo ogne juorno.