विवाहातील दोन मार्ग: निर्वाणीने सहन करणे किंवा घडवायला शिकणे

जेव्हा लोकांना जाणवते की त्यांच्या विवाहात पूर्वीची जवळीक राहिली नाही, तेव्हा त्यांच्यासमोर दोन मार्ग उभे राहतात. पहिला — वर्षानुवर्षे सहन करणे, एकमेकांना आनंद देणे, पाहुण्यांसमोर विनम्र स्मितांमागे वेदना लपवणे आणि स्वतःला पटवणे की 'मार्ग नाही' किंवा 'मुलांसाठी सहन करावे लागेल'. पण एकतर्फी खेळ कधीच घर वाचवत नाही — तो फक्त सर्व भार उचलणाऱ्याचा आत्मा हळूहळू जाळून टाकतो.

दुसरा मार्ग — ढोंग करणे थांबवण्याचे धैर्य स्वतःत शोधणे आणि खऱ्या अर्थाने कुटुंब उभे करण्याचा प्रयत्न करणे: सामायिक ध्येये शोधणे, शून्यातून आपली कौटुंबिक मूल्ये निर्माण करणे आणि परस्पर आदर व आधार असलेल्या जिवंत परंपरा रुजवणे.

कुटुंबाच्या जगाची स्थापत्यकला घडवताना, मला लोकांना प्रामाणिक सृजनाची हीच संधी द्यायची होती. कारण चूल सांभाळण्याचे कौशल्य घेऊन आपण जन्मत नाही — दोघेही एकमेकांकडे वाटचाल करायला तयार असतील तर आपण दररोज कुटुंब घडवायला शिकतो.