Төлөвшлийн хоёр туйл: Бялдуучлал ба сүйтгэлт оролцооны хооронд

Үе үеийн харилцааг ажиглахдаа би нэгэн ижил жүжгийг олон удаа харсан: эцэг эх өөрийн гэсэн тулгуур цэггүй үед тэд зайлшгүй хоёр туйлын нэгэнд унадаг. Зарим нь хүүхдүүдийнхээ өмнө бялдуучлах, илүү үг хэлэхээс айх, бусдын дүрд тоглох — зөвхөн төөрөхгүйн тулд, зөвхөн тэдэнд бага ч болов анхаарал хандуулахын тулд.

Бусад нь эсрэг, бүр ч аюултай замыг сонгодог — тэд залуу гэр бүлийн амьдралд хэт идэвхтэй оролцдог. Жинхэнэ нөхцөл байдлыг ч, хоёр зүрхний хооронд үнэндээ юу болж байгааг ч мэдэхгүйгээр тэд зөвлөгөө, үнэлгээ, дэг журамтайгаа халдан ордог.

Алтан ертөнцийн архитектурыг бүтээхдээ би ахмад үеийнхэнд өөрийн дотоод тулгуураа дахин мэдрэх, тэд өөрсдийн амьдралаар амьдарч чадна, амьдрах ёстой гэдгээ мэдрэх боломжийг олгохыг хүссэн. Энэ бол утга учрын хаалттай орон зай бөгөөд энд хүн анхаарал татахын тулд бялдуучлах ч, хүүхдүүдийнхээ гэр бүлд оролцож өөрийгөө батлах ч шаардлагагүй болдог.