Гэрлэлтийн доторх хоёр зам: Гарах гарцгүйгээр тэвчих эсвэл бүтээж сурах

Хүмүүс гэрлэлтэдээ урьдын ойр дотно байдал байхгүйгээ ойлгох үед тэдний өмнө хоёр зам гарч ирдэг. Эхнийх нь — олон жил тэвчих, бие биедээ таалагдах, зочдод зориулсан эелдэг инээмсэглэлийн цаана өвдөлтөө нуух, «гарах гарц байхгүй» эсвэл «хүүхдийн төлөө тэвчих хэрэгтэй» гэж өөрсдийгөө итгүүлэх. Гэвч нэг хаалга руу тоглох нь гэрийг хэзээ ч авардаггүй — энэ нь бүгдийг өөр дээрээ үүрсэн хүний сэтгэлийг аажмаар шатааж л байдаг.

Хоёр дахь зам нь — дүр эсгэхээ болих зориг олж, гэр бүлээ үнэхээр байгуулахыг оролдох: нийтлэг зорилго олох, гэр бүлийн үнэт зүйлсээ эхнээс нь бүтээх, харилцан хүндэтгэл, дэмжлэг бүхий амьд уламжлалуудыг тавих.

Гэр бүлийн ертөнцийн архитектурыг бүтээхдээ би хүмүүст шударга бүтээлч байдлын яг энэ боломжийг олгохыг хүссэн. Учир нь бид галыг сахих чадвартай төрдөггүй — хэрэв хоёулаа бие бие рүүгээ тэмүүлэхэд бэлэн бол гэр бүлийг өдөр бүр бүтээж сурдаг.