Хэлээгүй орхихын анатоми: Яагаад ойлгогдохгүй байхаас айх хэрэггүй вэ

Хүмүүс яагаад түрүүлж ярьж, мэдрэмжээ, юу нь эрхэм, юу нь өвтгөдгийг шууд хэлэхээс ийм их айдаг вэ? Учир нь хүн бүрийг нэг л дотоод саад тотгож байдаг: «Намайг ойлгохгүй бол яана? Нээлттэй байгааг минь хүлээж авахгүй бол яана?».

Гэвч харилцааны үнэн гайхмаар энгийн бөгөөд энэрэнгүй: хэрэв чи сэтгэлээ нээхэд хүн чамайг сонсохгүй, ойлгохгүй бол — тэр зүгээр л чиний хүн биш гэсэн үг. Илүү үг хэлэхээс айж, олон жил дутуу хэлсэн үгэнд амьдрахын оронд одоо л үүнийг мэдэж, тайван орхих нь хамаагүй дээр. Харин чиний өмнө үнэхээр чиний хүн байвал — тэр чиний шивнээг ч сонсоно.

Хосын Ертөнцийн архитектурыг бүтээхдээ би хоёр хүнд туйлын чин сэтгэлийн орон зайг өгөхийг хүссэн. Энд та нар маскгүй, айдасгүйгээр ярьж сурч, бие биенээ үнэхээр таньж мэдэж, өдөр бүр бие биедээ шинэ зүйл зааж сургадаг газар.