വാക്കുകളില്ലാത്ത പേജുകൾ: നിലവിളിക്കാനും നിശ്ശബ്ദതയ്ക്കുമുള്ള അവകാശം

ഏതൊരു ശക്തയായ സ്ത്രീയുടെയും മുന്നിലെ മുഖപ്പിനു പിന്നിൽ, ആരും അറിയാത്ത ഒരു മുറി എപ്പോഴും ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പറയാതെ വെച്ച വേദന കുന്നുകൂടുന്നിടം, മനസ്സിലെ വിഷമങ്ങൾ ഒളിക്കുന്നിടം, ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി കല്ലുകൊണ്ടുള്ള ഭിത്തിയായി നിൽക്കുന്നതിൽ സ്ത്രീ ക്ഷീണിക്കുന്നിടം.

VIA AD ME സംസ്കാരത്തിൽ ഒരു നിയമമുണ്ട്: ഇവിടെ പ്രേക്ഷകസദസ്സില്ല. ഇവിടെ വിലയിരുത്തലുകളില്ല, ലൈക്കുകളില്ല, അന്യരുടെ ജിജ്ഞാസയുള്ള കണ്ണുകളുമില്ല.

ചിലപ്പോൾ നിശ്ശബ്ദമാകേണ്ടതുണ്ട്. അക്ഷരങ്ങളില്ലാത്ത, നീയും ഒരു ഇടവേളയും മാത്രമുള്ള ഇടത്ത് അൽപ്പം ചെലവഴിക്കുക. ചിലപ്പോൾ — ഒരു ശബ്ദചിന്ത അവശേഷിപ്പിക്കുക: സ്വയം തുറന്നു പറയുക, ഇരുട്ടിൽ കരയുക, കുന്നുകൂടിയ രോഷം പുറത്തുവിടുക, ഈ ആത്മനാദം എന്നെന്നേക്കുമായി രഹസ്യത്തിൽ മുദ്രണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുമെന്ന് അറിയുക. ശുദ്ധീകരണം പൊതുവേദിയിൽ സംഭവിക്കുന്നില്ല. അത് തിരശ്ശീലയ്ക്കു പിന്നിൽ, അനുഗ്രഹീതമായ നിശ്ശബ്ദതയിൽ സംഭവിക്കുന്നു.