Писмо до оној што е навикнат сам да го држи небото

Сите се навикнаа дека ти ќе се снајдеш. Кога околу тебе се рушат плановите, кога на блиските им е страв, кога бурата ги носи ориентирите — сите гледаат во тебе. И ти стоиш непоколебливо, зашто поинаку не умееш, зашто таков е твојот внатрешен кодекс на честа.

Но јас го гледам тоа што е скриено зад твојата воздржаност. Знам колку напор чини да се задржи смирено лице кога внатре беснее бура, и како понекогаш само сакаш да замолчиш, без никому да му објаснуваш причини.

Овде не треба да држиш одбрана. Ти веќе сè докажа со своето дело и со својот збор. Соблечи го тешкиот оклоп на влезот. Во овој Дом го почитуваат твојот размер, го чуваат твојот мир и те гледаат тебе вистинскиот — без маски, без титули и без услови.