Писмо за границата што родителите никогаш не смеат да ја преминат

Нема ништо пострашно од моментот кога им ги отвораш вратите на својот дом на постарите со чисто, искрено срце, а за возврат зад твојот грб почнуваат да се плетат интриги и заговори. Кога родителите забораваат на неутралноста и слепо застануваат на страната на својот син или својата ќерка против вториот сопружник.

Мешајќи се во туѓа заедница, родителите често се уверени дека постапуваат правилно. Но тие не ја знаат целата вистина и дури не сфаќаат каква разорна, непоправлива болка му нанесуваат на другиот човек и како ги осакатуваат судбините на сопствените внуци, кинејќи го нивниот свет на парчиња.

Го пишувам ова писмо како потсетување на највисокиот закон на родовата чест: никогаш не станувајте судии во домот на своите деца. Не плетете интриги, не делете го неделивото и не ги учете како да живеат. Вашето повикување е да бидете тивка светлина и добра поддршка, а не сила што го руши она што не е изградено од вас.