Anatomie de l'armadura: Lo Prètz de la Tenor Eternala

Dempuèi la mai pichona enfància s'ensenha a l'òme una sola règla: sèrra las dents e ten lo còp. An après an, a l'entorn del còr creis una armadura pesuga que primièr protegís de la pression exteriora, e puèi comença d'estofar de dedins. Car quitament la ròca mai solida a un limit de tension que se parla pas jamai a nauta votz.

Quand projectèri l'arquitectura de Son Mond, sabiái una causa: aicí i aurà pas d'uèlhs estranhs, de spectators ni d'evaluacions socialas. Es lo sol luòc ont ta lassitud e tes sentiments vius son pas preses per feblesa.

Tot aqueste espaci foguèt creat a l'imatge d'una persona que compren, que pausa pas de questions inutiles, qu'espera pas de rapòrts, mas que simplament te pausa en silenci una tassa de cafè caud davant tu.