Ech loossen. Ech lassloossen. Ech verzeien. Ech befreien

D'weiblech Natur ass net aus éiwegem Déngscht a Komfort fir déi aner gewieft. Joerhonnerte laang huet een de Fraen geléiert: «Sief net rosen, s du bass jo mëll. Hal aus, s du bass jo weis». An mir hu sech ugewinnt, Kränkungen ze schlécken, an en toxesche Laascht ugesammelt, deen de Kierper an d'Séil zerstéiert.

D'Philosophie vun HIRER WELT hält sech op dem grousse Ritual vun der bannenzeger Befreiung.

Et kënnt de Moment, wou een un d'Grenz muss goen a soen: «Ech loossen alles, wat net mäin war. Ech lassloossen déi friem Scholden. Ech verzeien meng Schwächen. Ech befreien de Platz fir d'Liewen». Dat ass keng Rebellioun géint d'Welt. Dat ass e Zréckkommen heem — zu senger eegener Reinheet, Rou a kinneklecher Würde.