E Bréif un déi, déi kee gefrot huet

Ënnert all deem betäubende Kaméidi vun der Zivilisatioun gëtt et eng erschreckend, äiskal Leer: keen huet jeemools gefrot — a wat wëlls du?

Keen interesséiert sech, iwwer wat s du virum Schlof schweigs. Keen freet, ob s du elo wëlls no vir lafen oder ob s du et liewensnoutwendeg brauchs, dech zesummenzerullen a just ze schlofen. Et gëtt dir onendlech virgeschriwwen, wat s du solls maachen, awer keen stellt déi elementar, intim Fro: «A wéi fills du dech elo, Léifchen?».

Dëse Bréif ass eng Erënnerung: du muss däin Recht op Otem net verdéngen. Däi Kräischen ass normal. Däi Middegkeet ass helleg. Däin Zorn huet d'Recht erauszekommen. Erlaab dir, net perfekt, mä lieweg ze sinn.